مد روز، طراح و انقلابی: ساعت هایی که آینده را شکل می دهند

یک فروشگاه ساعت چند برند مدرن خوب، اگر مالک آن با وسعت دید و کنجکاوی و جسارت خاصی متمایز باشد، هرگز در نشان دادن ساعت‌های کلاسیک و ساعت‌های خارق‌العاده که اغلب مدل‌های طراح و مد هستند، دریغ نمی‌کند.

برای جلوگیری از سردرگمی در اصطلاح، بیایید توافق کنیم که طراحان را کسانی بنامیم که از نظر ظاهری (نشان ساعت، شکل مورد) بسیار متفاوت از موارد کلاسیک هستند و ما نه تنها مدهای محبوب، بلکه آنهایی را که بر اساس آنها لوگوهای برندهای مد به رخ می کشند.

البته، این دو گروه اغلب با هم تلاقی می کنند، اما امروز ما آنها را برای خلوص آزمایشی که وظیفه آن است از هم جدا می کنیم - و حتی اگر وظیفه ای وجود نداشته باشد، به خاطر دانش، فقط بیایید ببینیم چه چیزهای جالبی برای ساعت ارائه کنیم. طراحان و خانه های مد، و در عین حال در تاریخ این موضوع غوطه ور می شوند. بیایید با طراحی شروع کنیم.

اغراق آمیز نیست اگر بگوییم که انقلاب واقعی در طراحی ساعت ها با ظهور حرکات کوارتز اتفاق افتاد. اولین حرکت کوارتز سریالی (Quartz Astron) در سیکو ژاپنی در سال 1970 اختراع شد، بتا 21 سوئیس کمی بعد ظاهر شد. سیکو سال ها از کوارتز در زمان سنجی استفاده کرد، این شرکت ساعت های بزرگی را برای رصدخانه های نجومی تولید کرد و سپس این دستگاه ها به اندازه ساعت های رومیزی کاهش یافت و برای همه آشکار شد که قدم بعدی ساعت های مچی کوارتز خواهد بود و سوئیسی ها و ژاپنی ها با هم رقابت خواهند کرد.

اما سیکو گروهی از مهندسان را از داخل شرکت گرد هم آورد، در حالی که سوئیسی ها بهترین کار را انجام دادند - آنها کمیته ای را تشکیل دادند. این کمیته مهندسانی را از چندین برند ساعت رقیب، دانشمندان و کارمندان شرکت های الکترونیکی استخدام کرد. گروهی از متخصصان که در نوشاتل مستقر شدند، مرکز Electronique Horloger (CEH) نام گرفتند و تا سال 1967 اولین حرکت کوارتز جهان (بتا 1) را تولید کردند، اما در یک سری بسیار کوچک، تنها پنج نمونه اولیه.

کوارتز سریال Beta 21 بسیار بزرگ بود، 30.9x26.5 میلی متر، و این در آن سال هایی بود که ساعت های نازک مد بودند.
اگرچه ژاپنی ها اولین بودند، اما اهمیت صنعت ساعت سوئیس بسیار زیاد بود، به طوری که تأثیر بر روند طراحی در درجه اول توسط مارک های سوئیسی تعیین می شد.

همیشه این قانون در مورد ساعت های مکانیکی وجود داشته است که هر چه دقیق تر باشند، باید هزینه بیشتری برای آن ها پرداخت کنید. از این گذشته، هرچه سازنده زمان بیشتری را برای تنظیم ساعت صرف کند، دقت آن بیشتر خواهد بود. در نتیجه، افرادی که «تنظیم دقیق» را انجام دادند، کارگران بسیار بالایی بودند.

تمام برندهای شرکت کننده با سرمایه گذاری پول زیادی در پروژه کوارتز مصمم شدند که سرمایه گذاری خود را به یکباره جبران کنند و به همین دلیل ساعت های Beta 21 با قیمت بسیار بالایی در بازار ظاهر شدند، زیرا دقیق تر از همیشه بودند. بزرگ، با استانداردهای استانداردهای پذیرفته شده در آن زمان، اندازه مکانیسم اجازه تولید ساعت های ظریف نازک را نمی داد، و بنابراین مارک های ساعت تصمیم گرفتند با ارائه ساعت هایی با طراحی آینده نگرانه بر نوآوری کوارتز تأکید کنند. آنچه در دهه 1970 دیوانه، رادیکال و آینده نگر به نظر می رسید را نمی توان با شورش رنگ ها، شکل ها و موادی که امروزه طراحان برند ساعت ارائه می دهند - چه در ساعت های مکانیکی و چه در ساعت های کوارتز - مقایسه کرد.

ما به شما توصیه می کنیم که بخوانید:  ساعت های غواصی

به ساعت‌های برندهای مدرنی که توسط طراحان تأسیس شده‌اند نگاه کنید - Mazzucato (Simone Mazzucato)، ساعت‌های Gorilla (Octavio Garcia)، Electricianz and Sevenfriday (Lauren Rufenacht و Arnaud Duval)، Ikepod (Marc Newson) - اینها همیشه اشیاء طراحی گویا هستند که، بیش از حد زمان، جذابیت خود را از دست نخواهند داد. بر خلاف اکثر ساعت‌های برندهای مد، که «اینجا و اکنون» برای آن‌ها اغلب بسیار مهم‌تر از یک اثر ماندگار است، که با این حال، جذابیت آن‌ها را کم نمی‌کند.

ساعت های Ikepod ظاهر خود را مدیون یکی از مشهورترین طراحان صنعتی عصر ما - مارک نیوسون - هستند. امروزه شکل غیرمعمول قاب هیچ کس را شگفت زده نمی کند، اما بیش از 20 سال پیش، مانند یک Ikepod سنگریزه بدون بند بند معمولی، بازار ساعت را قاطعانه تحریک کرد.

در دهه 2000، نسل جدیدی از خریداران خواستار اشکال جدیدی از بیان بودند و Ikepod بسیار مفید بود. امروزه، ایده‌های Ikepod آن زمان، به زیباترین شکل، در مقرون‌به‌صرفه‌ترین مجموعه این برند، Duopod، تجسم یافته است. مینیمالیست، در نگاه اول، ظاهر، اما چه تعداد نشانه و نماد در این ساعت! شکل ساعت را با Futuro-House معروف متی سائورونن مقایسه کنید، به شکل عقربه ها، رنگ ها و پوشش صفحه ها توجه کنید. حتی تصویر بلدرچین روی تاج نیز منطقی است - اما بیشتر در زمان دیگری.

در Electricianz، که کل خط آن بر "جنبه الکتریکی" با ظاهر خود تأکید می کند، گویاترین هادی ایده این برند را می توان ساعت های مجموعه نایلون نامید، مدل های Cable Z - بدنه فولادی با نایلون رنگ روشن، مانند یک قیطان پوشیده شده است. سیم‌ها، زیر شیشه‌ای در کنار صفحه، سیم‌ها زرد، قرمز، سبز و سفید، سیم پیچ برنزی هستند - همه چیز، مانند مجموعه یک برق‌کار جوان. Cable Z یک ساعت بزرگ با قطر قاب 45 میلی متر است، اما یک "برادر کوچک" دارد، ساعت Cablez، که پوشیدن آن بسیار راحت تر است، 42 میلی متر.

ساعت‌های RIM Scuba سیمون مازوکاتو در نگاه اول تفاوت قابل‌توجهی با ساعت‌های غواصی بزرگ برندهای دیگر ندارند، اگرچه نمی‌توانید آنها را 100٪ معمولی بنامید. کیس بزرگ (48 میلی متر)، نشانه روشن، محافظ تاج - همه اینها عناصر کاملاً آشنا برای "غواصان" هستند. اما طراحی معکوس، که به شما امکان می دهد به سرعت ظاهر "ابزار" را تغییر دهید، ظاهر محتاطانه تری به نگاه شماره گیری ارائه می دهد - این هویت شرکتی Mazzucato است، اینجاست که استعداد طراح خود را نشان می دهد، اینجاست. چرا ساعت های او بی قید و شرط دوست دارند.

حالا بیایید در مورد ساعت های "مد" صحبت کنیم - نه محبوب، بلکه آنهایی که با آرم های خانه های مد تزئین شده اند، که اغلب اوقات یکسان نیست. خانه‌ها و مارک‌های مد زیادی وجود دارد، اکثر آنها به یک شکل یا دیگری ساعت‌ها درگیر هستند، به عنوان یک قاعده - با انتقال مجوز انتشار به کسی، کمتر اوقات - با بالا بردن جهت ساعت به خودی خود.

ما به شما توصیه می کنیم که بخوانید:  کاسیو F100 نمادین دهه هفتاد را بازسازی می کند

ساعت ها از یک ابزار ضروری با تلاش شرکت های جواهرسازی در اوایل قرن بیستم شروع به تبدیل شدن به یک لوازم جانبی مد کردند، نمونه آنها به سرعت توسط تولید کنندگان کالاهای لوکس مانند هرمس دنبال شد - در سال 20 این شرکت مدل Ermeto را منتشر کرد که برای آن توسط Movado از سوئیس La Chaux de -Background.

در دهه 1930، دانهیل بریتانیا چندین ساعت ساخته شده توسط سوئیس تاوانس واچ را معرفی کرد. در آن زمان، فروش ساعت توسط چنین برندهایی به عنوان یک تصمیم استراتژیک برای رشد کسب و کارشان یا راهی برای گسترش پایگاه مشتریانشان تلقی نمی شد – که بعداً اتفاق خواهد افتاد. اولین ساعت‌های دانهیل یا هرمس ساعت‌هایی بی‌نظیر بودند که برای مشتریان ممتاز ساخته شدند. علاوه بر این، خود برندها نسل اول ساعت های مد را به عنوان یک لوازم جانبی ثانویه در نظر گرفتند که برای نمایش یا استفاده در تبلیغات در نظر گرفته شده است. آنها هیچ هویتی نداشتند و عمدتاً برای افزودن ارزش به کالاهای اصلی این شرکت ها - پوشاک و کالاهای چرمی - استفاده می شدند.

مدل سنتی کسب و کار ساعت مچی مد از دیرباز مبتنی بر همکاری تولیدکنندگان پیشرو پوشاک و جواهرات از یک سو و تولیدکنندگان ساعت سوئیسی از سوی دیگر است. این امر تا دهه 1960 ادامه یافت. کریستین دیور اولین شرکتی بود که استراتژی متنوع سازی جدی برای لوازم جانبی مد، به ویژه ساعت ها را اتخاذ کرد. ساعت سازی در مرکز استراتژی این برند قرار داشت و در سال 1968 دیور اولین مجموعه ساعت های خود را که تحت لیسانس در سوئیس تولید می شد با حروف اول "CD" عرضه کرد.

تا سال 1977، لوازم جانبی 41 درصد گردش مالی و 45 درصد سود را برای خانه مد فراهم کردند. ساعت ها دیگر اشیاء ثانویه ای نبودند که هدفشان افزایش ارزش لباس های طراحان بود - آنها اساس رشد برند و منبع اصلی سود شدند. تولید مجاز تا خرید خانه مد پاریسی کریستین دیور توسط برنارد آرنو و سازماندهی مجدد کلیه فعالیت های ساعت و لوازم جانبی توسط LVMH در اواخر دهه 1980 ادامه یافت.

ظهور حرکات کوارتز، فناوری که به سرعت در دسترس قرار گرفت، بازیگران جدیدی را وارد بازار ساعت کرد و معرفی ساعت‌های سواچ در سال 1983 انقلابی در صنعت ساعت ایجاد کرد به طوری که سواچ ساعت‌ها را به یک کالای مد و طراحی تبدیل کرد که هر کسی می‌توانست ناگهان بخرد. سرانجام، خود صنعت مد در آن زمان در حال گذار به یک مدل کسب و کار جدید بود که نیاز به گسترش پایگاه مشتری به منظور افزایش سود داشت.

اگرچه کریستین دیور پایه‌های مفهوم ساعت به‌عنوان لوازم جانبی مد را پایه‌گذاری کرد، گروه ایتالیایی گوچی در دهه 1970 به یک ترندز تبدیل شد. این به دلیل معرفی یک مدل سازمانی بود که به برند اجازه می داد تا به تدریج بر تولید تسلط یابد و آن را کنترل کند، همه اینها به لطف Severin Wunderman بود.

Severin Wunderman، بلژیکی-آمریکایی که امروزه همه ما از او به عنوان چهره ای در بازار ساعت یاد می کنیم، ثروت خود را در جواهرات به دست آورد، اما عاقل بود و فرصت ها را از دست نداد. در سال 1972، واندرمن با یکی از پسران بنیانگذار گوچی، آلدو گوچی، که او نیز در ایالات متحده ساکن شد، آشنا شد و با او در مورد مجوز ساخت ساعت های گوچی به توافق رسید. خیلی زود، شرکت Severin Montres از کالیفرنیا ساعت‌های تمام شده را از یک سازنده در Bienne، سوئیس خریداری کرد. در سال اول، فروش ساعت های گوچی حدود 3 میلیون دلار به ارمغان آورد، سه سال بعد این مقدار به 70 میلیون رسید، تا سال 1988 گردش مالی در حال حاضر 115 میلیون بود و حدود 18 درصد از سود گوچی را تامین می کرد.

ما به شما توصیه می کنیم که بخوانید:  شلوار مربع باب اسفنجی ، میکی موس و شبح: شخصیت های کارتونی تماشا می کنند

یک سال قبل، وندرمن فرآیندها را سازماندهی مجدد کرد، نام شرکت را تغییر داد و مقر عملیاتی را به Lengnau، سوئیس منتقل کرد. این شرکت آمریکایی بر توزیع ساعت‌های گوچی در ایالات متحده متمرکز شده است، بازاری که به طور سنتی برای این برند قوی است. این تغییرات به وندرمن اجازه داد تا عرضه و تولید ساعت‌ها را مستقیماً کنترل کند.

این شرکت ده سال قبل از خرید توسط گوچی در سال 1997 رشد تصاعدی را تجربه کرد و Severin Wundermann به کار خود در راس Corum ادامه داد - همانطور که می بینید، ساخت ساعت های مد یک تجارت بسیار جدی است و موفقیت نیاز به تمرکز ذهن و استعداد دارد.

از آنجایی که ما در مورد استعداد و موفقیت صحبت می کنیم، وقت آن است که فسیل را به یاد بیاوریم - احتمالاً این برند برای شما آشناست. آیا می دانستید که گروه فسیل علاوه بر برندی به همین نام، شامل اسکاگن، میشل، رلیک و زودیاک نیز می شود و تحت لیسانس این گروه محصولات Armani Exchange، Diesel، DKNY، Emporio Armani، Kate Spade New York، Michael. Kors، Puma و Tory Burch، و اینکه گردش مالی سال 2020 و پنج سال قبل از آن بیش از 2 میلیارد دلار در هر سال بوده است؟

همه چیز از سال 1986 شروع شد، زمانی که برادران Kartsotis، بنیانگذاران شرکت بین المللی محصولات خارجی، ساعت های فسیلی را در بازار آمریکا عرضه کردند. این ساعت در هنگ کنگ ساخته شده است، از نظر ظاهری شبیه ساعت های آمریکایی دهه 40 و 50 است. موفقیت اولیه این کمپین بازاریابی بسیار زیاد بود و گردش مالی شرکت از 2 میلیون دلار در سال 1987 به 32,5 میلیون دلار در سال 1990 افزایش یافت.

برادران با تشویق نتایج، استراتژی توسعه فسیل را اتخاذ کردند که مبتنی بر کنترل بر عرضه، دسترسی به برندهای مد و توزیع عمودی بود. این استراتژی نتیجه داد، گروه فسیل در میان پنج تولیدکننده بزرگ ساعت در جهان قرار دارد.

ساعت‌های مد روز که زمانی کاملاً ثانویه بودند، امروزه در بسیاری از جنبه‌ها لحن و روند را برای کل صنعت ساعت تعیین می‌کنند. Coach، Gucci، Chanel، Dior، Louis Vuitton و Ralph Lauren به ساعت سازان محترم تبدیل شده اند. برندهای دارای مجوز مانند Armani، Diesel، Guess، Hugo Boss، Michael Kors و Tommy Hilfiger مورد احترام مشتریان قرار گرفته اند.

و برندهای به اصطلاح اینترنتی مانند کریستوفر وارد، دانیل ولینگتون، MVMT و پل ولنتاین به برندهای ساعت کلاسیک نشان می‌دهند که چگونه به مخاطبان جوان‌تر دسترسی پیدا کنند. انتخاب ساعت های مد بسیار عالی است، دامنه قیمت ها نیز عالی است و من مطمئن هستم که در این فصل قطعا یکی را پیدا خواهید کرد که شما را خوشحال کند.

مقاله را دوست دارید؟ اشتراک با دوستان:
آرمونیسیمو
اضافه کردن نظر

؛-) :| :x : پیچ خورده: :لبخند: : شوک: : ناراحت: : رول: : razz: : اوه: :o : Mrgreen: : LOL : ایده: : پوزخند: : بد: : گریه: :سرد: : arrow ارسال: : ؟؟؟: :: :!: